Coaching is een prachtig vak. En vooral het eerste gesprek is altijd bijzonder. Want alles staat in het teken van verbinding vinden met mensen die om wat voor reden dan ook besluiten om zich open te stellen voor een totaal vreemd persoon. Over kwetsbaarheid gesproken. En in zo’n eerste gesprek vertelt iemand mij zonder het te weten alles over zijn persoonlijkheid.

Alle cruciale informatie over jouw persoonlijkheid, komt al in de eerste 10 minuten naar boven.

Je bent een leidinggevende van een groot bedrijf. Niet alles loopt even lekker en je loopt bij mij binnen. Je wilt ontdekken of coaching bij je past. Je hangt je jas op, maar niet voordat je een fronsende opmerking hebt gemaakt over mijn interieur (,,zo, net verhuisd ofzo?”) en dat het onaangenaam warm is op de gang. Ik voel me eigenlijk al op mijn plaats gezet voordat we elkaar de hand hebben geschud. En ik ben me ineens pijnlijk bewust van de schilderijen die nog niet zijn opgehangen en voor het eerst sinds (inderdaad) mijn verhuizing verfoei ik mezelf over het feit dat ik dit niet eerder een prioriteit heb laten zijn. Ik sla het op in mijn achterhoofd, het maakt me alert, maar ook nieuwsgierig.

We hebben kennisgemaakt en je lijkt niet echt op je gemak. Ik word er zenuwachtig van, merk ik. En ik vergeet het lepeltje in je koffie te doen, ik maak van die irritante foutjes die juist het ongemak verder kunnen opschroeven. Om de één of andere reden wil ik mijn best doen om je binnen te houden, het lijkt alsof je namelijk alweer met één voet buiten staat. En als je begint te praten, snap ik waarom. Ik ben namelijk al nummer vier die je hebt benaderd en toch voelt het steeds niet goed. En de frons in jouw voorhoofd vertelt me dat ik niet de meest geweldige start van de eeuw heb gemaakt. Ik voel me getaxeerd en kwetsbaar, ik heb een toets te doorstaan: Ben ik wel goed genoeg voor jou?

De kracht van empathie: verbinden met iemand die in eerste instantie weerstand opwekt.

En dan komt de coach weer in mij boven en ik klim in mijn helikopter om al deze registraties tot een geheel te maken. Ik voel ook dat dit een enorme stap voor je is, kwetsbaarheid en gepraat over gevoelens, het is eigenlijk niks voor jou. Je hebt er waarschijnlijk altijd kritisch over gedaan en het zou me niet verbazen als je het in het verleden afdeed als zwakte. En ik voel zo kort na onze kennismaking een warme sympathie voor jou, de fronsende cliënt die hier helemaal niet wil zijn maar er toch is. Wat heeft jou hiernaar toe gedreven? Juist jouw terughoudendheid maakt dat ik me aan jou wil verbinden.

Voordat we het ook maar hebben over formaliteiten, begin ik het gesprek over alles wat in deze 10 minuten is gebeurd.

,,Jee,” zeg ik, ,,dat verliep lekker rommelig. Ik moest drie keer heen en weer voor jouw koffie, en mijn kamer voelt aan als een puinhoop. Daar had ik eigenlijk helemaal geen erg in voordat we hier samen zaten. Ik merk dat ik door deze start wel een beetje op mijn hoede ben geworden, pfoe, ik wil het meteen helemaal goed doen in jouw bijzijn. En dan gebeurt dit en dan denk ik: wat moet hij wel niet van mijn gestuntel denken?”

,,Tsja,” zeg je grinnikend, met een wenkbrauw opgetrokken. ,,Zo heeft iedereen zijn valkuilen”. ,,Jazeker”, zeg ik, ,, en jij had hier waarschijnlijk ook niet gezeten als het bij jou allemaal vlekkeloos verliep”. En met dit onbenullige onderonsje zijn de verhoudingen rechtgetrokken en ontstaat er ineens een stuk meer openheid tussen ons.

Alles wat niet gezegd wordt, zegt tegelijkertijd alles

In dit eerste kwartier geef je mij al een boek aan informatie over jezelf. je hebt mij bij binnenkomst direct uit mijn balans getrokken door je tegenover mij kritisch te uiten. Ik voel me op de proef gesteld én ik heb het idee dat ik maar 1 ding fout hoef te zeggen en dat je dan weer weg bent. Ik voel me ongemakkelijk in mijn eigen praktijkruimte. En dat ken ik niet van mezelf. Al deze signalen vertellen me veel over jouw persoonlijkheid en hoe jij je manifesteert in je omgeving. Je hebt kennelijk een enorme impact op jouw omgeving en daarmee zullen mensen op afstand blijven en jou met behoedzaamheid behandelen. En dat legt meteen jouw vraag bloot: Je hebt veel moeite om verbinding met collega’s en dierbaren te behouden. Iemand die zo snel bij een ander uitlokt om 3 stappen terug te doen, die zal zeker moeite hebben met het aangaan van duurzame, bevredigende en gelijkwaardige relaties, zakelijk én privé.

Hoewel jij ontzag opwekt, is ook voelbaar dat dit offers van je vraagt. Want een gebrek aan verbinding geeft ook eenzaamheid. Je bent een gorilla op een apenrots die nu voor de uitdaging staat om Klein Duimpje die voor hem staat toegang te geven tot zijn persoonlijkheid. Zodat je jezelf beter kunt begrijpen en weet wat je anders wilt en hoe. Ik begrijp jouw aarzeling… en jouw zoektocht. En ik heb geduld. We schudden elkaar de hand en ik bedank jou voor jouw openheid. Je moet nog even zoeken, dat is mij wel duidelijk. Misschien ga je eerst toch nog voor een communicatie- of leiderschapstraining. Want dat voelt nu nog veiliger. Maar als je jouw zoektocht bent geëindigd, dan hoop ik dat je jouw weg weer terug vindt naar hier. Mijn deur staat voor je open, welkom.

Over de auteur:

Inge Mink schrijft vanuit haar achtergrond als psycholoog regelmatig artikelen over uiteenlopende psychologische onderwerpen. In het bedrijfsleven verzorgt zij met haar bedrijf Iminco Coaching specialistische coachingtrajecten op het gebied van persoonlijkheidsvraagstukken. U kunt haar o.a. inzetten bij vraagstukken rondom het functioneren van individuele werknemers op de werkvloer of leiderschapsvraagstukken. Zie voor meer informatie haar linkedIn-profiel en/of kijk op www.iminco.nl. Of bel 06-14291297.

Dit artikel is ook verschenen op LinkedIn: https://www.linkedin.com/pulse/coaching-als-professie-één-gesprek-een-helder-inzicht-inge-mink?trk=pulse_spock-articles